Wooldhuis

Architectuurgids Zeeland

Laatste berichten

Houten gevel Wagenaarstraat Middelburg

augustus 16, 2026

Lees verder »

Buitenplaats Welgelegen Serooskerke

augustus 15, 2026

Lees verder »

Het Wooldhuis (1931–1932) in Vlissingen is een monumentale villa van architect Dirk Roosenburg in opdracht van burgemeester C.A. van Woelderen. Het gebouw markeert het einde van de Boulevard Evertsen met een karakteristieke ronding. Het is sinds 1995 aangewezen als rijksmonument.

Stedelijke ontwikkeling en situering Wooldhuis

Het Wooldhuis werd gebouwd in een periode waarin Vlissingen te maken had met economische neergang en hoge werkloosheid. Burgemeester C.A. van Woelderen beschikte over een aanzienlijke erfenis van zijn echtgenote, die hij bewust inzette om de stad te moderniseren, de openbare ruimte te verfraaien en lokale werkgelegenheid te stimuleren. De bouw van het Wooldhuis maakte deel uit van deze bredere stedelijke strategie, die later werd voortgezet met onder meer de aanleg van de wandelpier in 1936.

De villa staat op de kop van de Boulevard Evertsen, een strategische locatie waar de stedelijke bebouwing overgaat in het open landschap van de Westerschelde. De Haagse architect Dirk Roosenburg (grootvader van architect Rem Koolhaas) ontwierp de westgevel als een halfronde beëindiging van de boulevard, bedoeld om verdere bebouwing langs de kustlijn te voorkomen. Hierdoor fungeert het Wooldhuis als stedebouwkundig baken en visueel ankerpunt aan de boulevard.

Roosenburg en Van Woelderen

De opdracht voor het Wooldhuis kwam voort uit de persoonlijke relatie tussen Dirk Roosenburg (1887–1962) en Van Woelderen. De twee waren jachtvrienden, wat leidde tot een vrije opdrachtformulering. Roosenburg, bekend om zijn rationele en functionele ontwerpen voor infrastructuur en industrie, kreeg hiermee de gelegenheid een meer expressieve villa te realiseren. Roosenburg ontwierp ook het Raadhuis van Vlissingen dat pas in 1964 werd gerealiseerd.

Het Wooldhuis werd ontworpen als het eigen woonhuis van Van Woelderen, met een indeling die zowel representatieve als privé‑functies ondersteunde. De eetkamer in de halfronde westgevel fungeerde als ceremoniële ruimte met uitzicht op zee, terwijl de herenkamer diende als persoonlijke werk- en ontvangstkamer. De overige vertrekken waren gericht op het gezinsleven.

Architectuur Wooldhuis

Het Wooldhuis is een onderkelderde villa op een hoge bakstenen plint, met daarboven betonnen gevels met kiezelafwerking en een uitkragend zadeldak met rode leipannen. De architectuur combineert elementen van expressionisme, Engelse landhuisstijl en functionalisme, wat resulteert in een sculpturale maar rationeel opgebouwde compositie.

De westgevel met vijf hoge glasramen vormt het meest karakteristieke onderdeel van het ontwerp. De zuidgevel bevat halfrond gesloten vensters en een erker met tegeltableaus, terwijl de noordgevel de verhoogde entree herbergt in een dwarsvleugel onder een schilddak. Het interieur bevat onder meer gebrandschilderde ramen van A.M. Luyt en speciaal ontworpen verlichting van Frits Lensvelt. De tuin werd ontworpen door Mien Ruys, afgestemd op het gebruik door het gezin Van Woelderen.

Samen met het Wooldhuis ontwierp Dirk van Roosenburg de naastgelegen dienstwoningen Waailust (voor de chauffeur) en De Zandloper (voor het gezin van havendirecteur Kuyck).

Het Wooldhuis na WOII

Tijdens de Tweede Wereldoorlog liep het pand aanzienlijke schade op door beschietingen. De sporen daarvan zijn nog zichtbaar in de bakstenen plint. Van Woelderen verhuisde uit het Wooldhuis, toen hij zijn functie als burgemeester van Vlissingen (1919-1945) neerlegde. Na de oorlog werd het Wooldhuis tijdelijk gebruikt als hotel‑restaurant, omdat Vlissingen vrijwel geen onbeschadigde hotels meer had. De exploitatie werd in 1953 beëindigd. In de decennia daarna raakte het pand in verval.

Restauratie

In de jaren negentig werd het Wooldhuis aangekocht door particuliere eigenaren, waarna een grondige restauratie werd uitgevoerd door Bureau Kroner. Hierbij werden verdwenen elementen teruggebracht en het dak vernieuwd met rode leisteen. Sinds 1995 is het Wooldhuis, inclusief de dienstwoningen, aangewezen als rijksmonument, erkend vanwege zijn architectonische, cultuurhistorische en stedebouwkundige betekenis.