Stadhuis Vlissingen

Nieuws

Stadhuis Terneuzen nieuwste rijksmonument

juni 12, 2026

Lees verder »

Nieuwe projecten

Grand hotel Britannia Vlissingen

september 3, 2026

Lees verder »

Het stadhuis van Vlissingen (Paul Krugerstraat 1) is een asymmetrisch wederopbouwmonument van ir. D. Roosenburg. Na een lange periode van voorbereiding vanaf 1937, de bouw en uiteindelijke realisatie (1943–1965) kenmerkt het zich door maritieme monumentaliteit. De ingrijpende renovatie door Wytze Patijn (2002–2004) herstelde de transparantie van het metselwerk- en betonskeletgebouw met zijn markante 45 meter hoge toren.

Het stadhuis van Vlissingen gesitueerd aan de Paul Krugerstraat 1, kent een langdurige en complexe ontstaansgeschiedenis, sterk beïnvloed door de naoorlogse wederopbouwperiode.

In 1943 gaf burgemeester Van Woelderen architect ir. D. Roosenburg de opdracht voor een nieuw gemeentehuis aan de Nieuwe Markt. De eerste ruimtelijke aanzet vond al plaats in het Uitbreidingsplan Vlissingen van 1937 dat Roosenburg maakte. Roosenburg ontwierp ook het Wooldhuis (1932) de privéwoning van burgemeester Van Woelderen. De noodzaak van een nieuw stadhuis was tweeledig: het destijds huidige stadhuis raakte ingeklemd door fabrieksterrein KM “De Schelde” en voldeed als voormalig woonhuis niet aan moderne bestuurseisen. Hoewel de eerste schetsen in augustus 1943 gereed waren, werd de bouw drastisch vertraagd door naoorlogse budgetbeperkingen, spanningen op de arbeidsmarkt en intensieve overleggen met overheidsinstanties, belanghebbenden en de lokale bevolking. De opening vond uiteindelijk pas plaats in 1965 onder leiding van architect Luyt, die het project na het terugtreden van Roosenburg overnam.

Architectuur stadhuis Vlissingen

Ondanks de decennialange realisatieperiode bleef de asymmetrische hoofdcompositie (2.600 m²) trouw aan het concept van Roosenburg. Geïnspireerd op zijn eerdere ontwerpen voor de Haagse stadhuisprijsvraag (1932-1933), fungeert het gebouw als het stedenbouwkundige ‘zwaartepunt op het plein’. Het representatieve volume met de raadzaal, ontvangsthal en trouwzaal is nadrukkelijk naar voren geschoven onder een karakteristiek zadeldak. Direct daarnaast markeert een 45 meter hoge toren de publieke autoriteit. De daarachter gelegen administratieve kantoorvleugel is functioneel ontworpen op een stramien van 1,80 meter. Roosenburg bracht de functionele tweedeling tussen bestuur en administratie bewust tot uitdrukking in het exterieur door te variëren met gevelindelingen en plafondhoogtes.

Constructie en Interieur

Het gebouw is opgetrokken in een betonskelet met metselwerkinvulling en was destijds voorzien van moderne innovaties zoals indirecte neonverlichting en verplaatsbare glaswanden. De 14 meter hoge raadzaal werd, conform het naoorlogse overheidsbeleid, opgebouwd uit geprefabriceerde betonelementen. Dit gaf de ruimte een indrukwekkend, haast sacraal karakter, verrijkt met monumentale kunst van onder andere Jan Roëde en Hans Petri. Critici loofden de maritieme monumentaliteit van het silhouet, dat deed denken aan een schip dat het Stadhuisplein op komt zeilen.

Renovatie stadhuis Vlissingen

Aan het eind van de twintigste eeuw voldeed het stadhuis functioneel niet meer aan de moderne eisen. Architect Wytze Patijn ontwierp een grootschalige renovatie die tussen september 2002 en medio 2004 werd uitgevoerd. De belangrijkste ingrepen waren gericht op het winnen van bruikbare ruimte en het vergroten van de transparantie, onder meer door het overkappen van de binnenplaats. Met respect voor de ambachtelijke kwaliteiten van de wederopbouwarchitectuur in de trouwzaal, slaagde de renovatie erin het stadhuis een succesvol tweede leven te geven.