Westerkerk Goes

Bouwkundige geschiedenis

De Westerkerk verving de te klein geworden kerk van de Gereformeerde Gemeente aan de Wijngaardstraat uit 1870 ontworpen door stadsarchitect Dirk de Koning. Over de vorm van de nieuwe kerk was discussie, werd het een kruiskerk of zaalkerk. Gemeente architect Frans Rothuizen (1881-1954), die eerder al uitbreidingsmogelijkheden had onderzocht, zou twee voorlopige ontwerpen maken. Het ontwerp van Kruiskerk was van Frans Rothuizen. Het ontwerp van de Zaalkerk werd gemaakt door Arend Rothuizen (1906-1990), de zoon van Frans, net afgestudeerd als architect aan de TU Delft en werkzaam op het bureau van zijn vader. De Bouwcommissie koos voor de Zaalkerk omdat de architectuur en situering beter waren. Ook Frans Rothuizen vond het ontwerp van zijn zoon beter.

Ontwerp en architectuur

De Westerkerk is ontworpen in een rationalistische bouwstijl. De gevels van de kerk zijn uitgevoerd in gele bakstenen, gemetseld in Vlaams verband. De forse rode, steile daken functioneren als een samenbindend element voor de kerk, pastorie, kosterswoning en fietsenberging die tot het complex behoren. Opvallend is het entreeportaal aan de voorzijde, dat door een eigen dakvorm visueel is losgekoppeld van het hoofdvolume. Het meest herkenbare element van de is de slanke, vierkante toren met een koperen naaldspits van 37,5 meter hoog. De klok op de toren bevat geen wijzers als gevolg van geldgebrek. Qua vorm is de toren verwant aan de toren van het later door Arend Rothuizen ontworpen PZEM‑kantoor (1937) in Middelburg.

Huidige situatie Westerkerk

In 1997 is de Westerkerk als rijksmonument aangewezen. De kerk deed tot begin jaren 2000 dienst als de hoofdlocatie voor de Gereformeerde Kerk Goes. De Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt nam het gebouw tijdelijk over tot 2008 waarna zij verhuisden naar een nieuw kerkgebouw in de Goese nieuwbouwwijk Aria. Sinds 2009 is de Westerkerk in bezit van Stichting Johannes Thielen die zich inzet voor het behoud van de kerk.