Geboren: 1687, Hulst
Overleden: 1768, Middelburg
Jan de Munck was een invloedrijke stadsbouwmeester (1730-1758), architect, landmeter en astronoom. Hij speelde een sleutelrol in de stedelijke ontwikkeling van Middelburg in de achttiende eeuw en combineerde ontwerpvaardigheid met uitzonderlijk vakmanschap.
Hij leerde het timmermansvak en trok in 1715 naar Middelburg, waar hij werd opgenomen in het huistimmermansgilde. Hij trouwde datzelfde jaar met Catharina Duijneweij, dochter van de deken van het gilde. Zijn wiskundige aanleg leidde tot benoemingen als landmeter in 1717. De Munck werd in 1730 benoemd tot stadsarchitect van Middelburg een functie die hij tot 1758 vervulde. Hij ontwierp vanuit een strakke, symmetrische en classicistische basis. Afhankelijk van het budget en het type gebouw voegde hij daar de modieuze Franse Lodewijk XIV-ornamenten aan toe.
Hij ontwierp en realiseerde meerdere nog bestaande gebouwen, waaronder:
Daarnaast voerde hij interne verbouwingen uit aan het Stadhuis (1731, 1739–1740, 1744), ontwierp hij het bordes bij de hoofdingang (1756), de zonnewijzer van de Vleeshal (1729) en de hardstenen pomp achter het stadhuis. Hij leidde de restauratie van de Lange Jan (1732–1734) en verwijderde het bovendeel van de toren van de Kloveniersdoelen na blikseminslag (1735).
De Munck woonde in de Spanjaardstraat, waar zijn achtertuin grensde aan het Molenwater. In 1735 bouwde hij daar zijn eigen woonhuis: Het Observatorium. Het huis heet nu de Globe, adres Zuidsingel 126. Het was voorzien van een hoge waarnemingstoren (70 voet, ca. 20 meter) die diende als particuliere sterrenwacht. Deze toren werd in 1775 afgebroken. Het Observatorium vormt een zeldzaam voorbeeld van een architectonisch ontwerp waarin woonfunctie, vakmanschap en wetenschappelijke ambitie samenkomen.
Zijn passie voor sterrenkunde leidde in 1747 tot zijn benoeming tot hofsterrenkundige van stadhouder Willem IV. Vanuit zijn observatorium bestudeerde hij onder meer de komeet van 29 november 1743.
